De natuur van Yap

Harm en Cindy op reis

Antarctica Argentinië Paaseiland Chili Trinidad & Tobago Guatemala Verenigde Staten Hawaii Micronesië Japan Noord-Korea China Namibië

De natuur van Yap

Last but not least moeten we iets zeggen over de natuur op en rond Yap. Dit is veruit de mooiste omgeving die wij ooit hebben bezocht. En we hebben toch al redelijk wat van de wereld gezien (al zeggen we het zelf).

Ter land

We hebben al de stenen paden op Yap genoemd en de wandelingen die je hierover kunt maken. Overal op Yap staan palmbomen in ongelooflijk veel soorten. Het is trouwens erg interessant dat ze deze bomen werkelijk voor alles gebruiken; van de wortel tot de bladen, maar dit terzijde. Ook vind je op Yap bananenbomen, betel nut bomen, bomen die wij niet kennen, tropische planten en heel veel bloemen. We kunnen niet beschrijven hoe mooi het is op Yap. De foto´s geven wel een beeld, maar zonder geluid (stilte!) en geur (groen!) kunnen we het nooit goed overbrengen.


Dus zo groeien palmbomen

 

De kust van Yap heeft een aparte paragraaf verdiend. De strandjes zijn maar klein en de zee is heel rustig. Dit komt omdat je tot 100 meter buiten de kust nog steeds in de zee kunt staan. In die 100 meter heb je zand, zeewier, rotsen en prachtig koraal. Ergens ver weg zie je golfjes met daarachter een prachtig blauwe zee. Het strand is zoals je van een tropisch eiland verwacht: schoon, palmbomen, kokosnoten op de grond, geen mens te bekennen en de zee is heel blauw.

 

Ter zee...

Onze zee-avonturen begonnen met het snorkelen. We hadden al maanden flippers en snorkels in onze tas zitten en zagen nu eindelijk kans om deze te gebruiken. Eenmaal op ons privéstandje aangekomen, gingen we de zee in. Pfff, pfff, flipper, flipper... Na 20 minuten waren we eindelijk aangekomen bij het koraal. We vonden het wel een beetje onverantwoord om zo ver de zee in te gaan, maar goed, we konden nog steeds staan. Het koraal was adembenemend (figuurlijk dan, want adembenemend is niet zo handig als je gaat snorkelen); zo hebben we heel veel verschillend koraal met nog meer verschillende tropische visjes gezien. We waren even verstijfd van schrik toen we ineens een haai zagen opduiken die een rondje om ons heen cirkelde. Gelukkig schoten wij niet in paniek en verdween de haai even snel als dat hij opdook. Overigens is het een zogenaamde rifhaai, die niet gevaarlijk schijnt te zijn. Maar goed, het blijft een wilde haai en wij waren wel heel erg alleen...

 

Na dit geweldige snorkelavontuur wilden we meer van de onderwaterwereld zien. Hala had ons al verteld dat we moesten duiken op Yap, dus we gingen op informatie uit. Na een bezoekje aan een van de duikscholen (Beyond the Reef) was zelfs Cindy overtuigd. We besloten om een introductie cursus te doen. Deze cursus viel reuze mee; we hebben geleerd hoe te handelen in crisis-situaties, wat wel veel vertrouwen geeft als je zo diep in het water zit. Na deze introductie van ruim een uur op het droge en een half uur onderwater, hebben we onze proefduik gemaakt. De duik was ´slechts´ op 9 meter diepte, maar ontzettend gaaf! Onze snorkelervaringen vielen hierbij in het niet! Omdat het zo goed ging (aldus Dave, onze instructeur), mochten we ons al opgeven voor een manta-duik. Iiiieeek!

De manta´s zijn de vissen waarvoor vele duikers van over de hele wereld naar Micronesië afreizen. Het zijn gigantische platte vissen van 3 tot 5 meter groot! Ze zweven als het ware door het water, wat ze enorm elegant maakt. Ze zijn ontzettend vriendelijk en ongevaarlijk omdat ze plankton eten. Ook zijn ze ontzettend nieuwsgierig waardoor de duikers deze manta´s van zeer dichtbij kunnen ervaren. Nou, een hele uitdaging dus, maar ook een once-in-a-lifetime experience. We besloten dus om dit te gaan doen, ondanks Cindy´s angst voor de onbekende waterwereld.

Met de boot hadden we 40 minuten een vaart naar de Valley of the Rays- Goofnuw Channel. Alleen de vaart was al de moeite waard! Daar moesten we vol adrenaline onze spullen om en aan doen en op de rand van de boot gaan zitten. Nog een korte instructie en floep! achterover het water in (ja ja, zoals je dat op de tv ziet).


Dave

 

Er stond een ontzettend sterke stroming (current) dus we moesten ons snel vasthouden aan de boei. De eerste vijf minuten waren echt ontzettend zwaar! Zelfs onze duikinstructeur had er moeite mee, zei hij later. Toen we eenmaal op 20 meter!!! diepte waren, viel de stroming gelukkig mee. Wel zwommen hier een tiental haaien van zeker twee meter groot... slikken en relativeren "ze zijn niet gevaarlijk, ze zijn niet gevaarlijk, ze zijn niet gevaarlijk". We zweefden door de stroming (we voelden ons als Nemo in de stroom met de schildpadden) en dit voelde heerlijk! Af en toe maakten we een stop om de metershoge koraalriffen met tropische vissen te bewonderen. Regelmatig liet onze instructeur ons (voor ons) onzichtbare vissen en andere zeedieren zien- wat gaaf!

 

Uiteindelijk kwamen we aan in een manta-cleaning-station, waar de kleine vissen de manta´s schoonmaken. De kans is 50-50 dat je manta´s ziet. We moesten in de stroming op de grond gaan ´zitten´, maar dit was echt onmogelijk voor ons. Wat een geklungel! Hoe konden ze ons dit nou laten doen? Na 10 minuten raakte onze lucht op en moesten we naar boven. Helaas geen manta´s gezien, dus we waren een beetje teleurgesteld. Cindy ging wat sneller dan de mannen naar boven (het ging wat sneller dan ze zelf wilde- beginneling he). Dave zag ineens een manta aankomen zweven en tipte Harm. Hard gebarend probeerden zij Cindy op de hoogte te brengen van de manta. Toen Cindy dit eindelijk door had, was de manta echt héééél dichtbij. De manta was een vrouwtje van ruim vier meter! Dat was wel even schrikken voor Cindy, die slechts een halve meter onder de manta ´zwom´ en ook nog eens omhoog ging... Dave gebaarde "kom naar beneden, kom naar beneden" maar ja, hoe doe je dat ook alweer? Al met al ging het net goed. Eenmaal een beetje bijgekomen, zagen we de tweede manta opdoemen! Wat gaaf is dit zeg! Zo groot en zo elegant! Een prachtige ervaring!


Onze eerste echte duik! 20 meter onder water
De eerste manta

Een prachtig gezicht!
De eerste manta was wel heel dichtbij

De tweede manta zagen we aankomen

 

Omdat we een tweede tank hadden (voor het geval we de eerste duik geen manta´s zouden zien) konden we een tweede duik maken. We stelden voor om buiten het rif te gaan, waar het water veel schoner en nog blauwer is. Onderweg naar de tweede plek doken ineens dolfijnen op. Ze sprongen meter uit het water en tuimelden in de lucht! Een geweldig gezicht. We dachten even dat Dave er achteraan zou springen, maar ze zijn erg schuw en zouden meteen weg gaan. Gelukkig hebben we nog wel wat onderwaterfoto´s kunnen maken.

 

De tweede duik overtrof de eerste qua schoonheid. We weten niet zo goed welke duik nu eigenlijk meer indruk op ons heeft gemaakt. Het water was prachtig blauw en helder. We zwommen door metershoog koraal, tussen de tropische vissen, octopussen, inktvisjes en de andere bijzondere dieren. De foto´s zeggen meer dan duizend woorden. Al met al zijn we erg blij dat we toch maar zijn gaan duiken. Een ervaring die we voor geen stone money hadden willen missen.


Een erg grote steenvis... zie jij hem?

 

... en in de lucht

Een derde component die de natuur van Yap kenmerkt is de lucht. Van helder blauw tot diep zwart tijdens tropische regens. Het blijft een prachtig plaatje.