In Noord-Korea is een gebrek aan energie (ze willen zelfvoorzienend zijn en weigeren de meeste hulp van buitenaf), wat direct te zien is in het straatbeeld. In de hoofdstad (Pyongyang) valt het nog wel mee. Hier zijn de meeste huizen nog wel voorzien van stroom.
Pyongyang bij nacht |
Pyongyang bij nacht |
Buiten de hoofdstad is er veel donker. Hetzelfde geldt voor het vervoer (wat natuurlijk ook te maken heeft met het tekort aan brandstof): in Pyongyang zie je nog wel enkele auto's rijden, buiten de hoofdstad zie je dit nauwelijks. Er rijden door het hele land wel bussen, trollybussen en trams, maar ook voornamelijk in de hoofdstad. Voor mensen die op het platte land wonen, is het (bijna) onmogelijk om zich te verplaatsen. Zij zijn aangewezen op de fiets, ossekarren en natuurlijk de eigen benen.
De metro van Pyongyang is een metronetwerk met twee lijnen dat een belangrijke schakel is in het openbaar vervoer in de Noord-Koreaanse hoofdstad Pyongyang. De bouw van de metro begon in 1968. Bij de bouw werd gebruikgemaakt van gevangenen. Oorspronkelijk reed de metro om de paar minuten. Er bestaat veel onduidelijkheid over de huidige exploitatie van de metro. Sommige bronnen zeggen dat de metro grote delen van de dag stilligt vanwege de grote stroomtekorten in het land.
Over de metro van Pyongyang wordt veel gespeculeerd. Volgens verschillende bronnen rijdt de metro maar tussen twee of drie stations. Wij kunnen met zekerheid zeggen dat de metro in ieder geval vier stations aandoet. Onze gidsen vertelden ons dat de metro alle stations aandoet, maar hier wordt over getwijfeld met het oog op het energietekort. We hebben verschillende verhalen gehoord en gelezen over het metrostation: zo kan het station worden gebruikt als schuilkelder, worden de metrolijnen alleen gebruikt door de overheid en worden de metrostations gebruikt voor de opslag van nucleaire wapens... Wat de waarheid ook is, er is iets aan de hand met dit metrostelsel. Toen wij namelijk op de terugweg waren naar China, werden de camera's ingenomen omdat we foto's hadden gemaakt van het metrostation... We hebben de camera's teruggekregen en de foto's waren niet gewist... maar toch raar...
In Noord-Korea kun je de gebouwen onderverdelen in drie groepen: de gebouwen voor bewoning, de gebouwen voor de grote leider en gebouwen voor toeristen. De eerste groep is oud, slecht onderhouden en "ziet er niet uit". De twee groep is perfect, aangeharkte tuintjes, kolosaal formaat en goed beveiligd. De toeristische gebouwen zijn ook kolosaal (erg zijn nauwelijks toeristen) en duur. Wij zaten bijvoorbeeld met zo'n 40 toeristen in een uit marmer opgetrokken hotel met 1001 (!) kamers. Het hotel ligt overigens op een eiland, zodat we niet ineens kunnen "ontsnappen".
Woonflats |
Woonhutje |
Gebouw waar de Partij vergadert |
Plein waar de militaire parades worden gehouden |
Ons hotel, het hoge gebouw achter in de foto |
Woonflat, gebouwd in 1995 (!) |