Nagasaki en omgeving

Onze laatste bestemming in Japan was Nagasaki, helemaal in het Westen. Na twee lange treinritten arriveerden we op het stationnetje. Met een tram (jawel) konden we voor een paar centen naar ons hostel, Akari. Daar werden we erg vriendelijk ontvangen en kregen we een voor Japanse begrippen redelijk grote kamer. Na wat schroefwerk aan de scharnieren werkte ook het slot van onze deur en konden we op pad.

Nagasaki

Het centrum van Nagasaki is met de voet goed te doen. In een half uurtje ben je van de ene naar de andere kant geslenterd mits het geen 35 graden is en je dus bij elk drankautomaat een flesje water moet trekken.

Nagasaki ligt prachtig in de bergen, aan de kust. Door met de kabelbaan naar een nabij gelegen bergtop te gaan kun je Nagasaki prachtig overzien. Ook heb je een geweldig uitzicht over de eilandjes rondom Nagasaki, zoals Ioujima (hierover volgt later meer). Onze tocht met de kabelbaan verraadde overigens ook dat er gigantisch grote buitenwijken zijn en dat het centrum eigenlijk niet in verhouding staat met het aantal inwoners.

	Chinatown in Nagasaki
Die gast blijft ons achtervolgen...	Nagasaki

De atoombom

Natuurlijk kun je Nagasaki niet bezoeken zonder je even te verdiepen in de geschiedenis van de tweede wereldoorlog, die op deze plek ten einde kwam. Op 9 augustus 1945 werd hier namelijk om 11.02 uur (ja, dat is inderdaad erg exact) door de Amerikanen de tweede atoombom-aanval op Japan uitgevoerd, die de Japanse overgave bewerkstelligde.

In Nagasaki hebben we het atoombommuseum bezocht en het nabij gelegen vredespark en herdenkingspark. Op deze laatste plaats staat een marmeren monument op de exacte plaats waarboven de bom is ontploft. Het museum zelf is best indrukwekkend: er wordt vooral aandacht besteed aan de gevolgen van een atoomaanval. De reden van de aanval wordt overigens nergens genoemd, alsof dit er niet toedoet. We zijn het natuurlijk wel eens met het feit dat een atoombom onmenselijk is en een onvoorspelbare en onbeheersbare schade aanbrengt.

	Zo zag de bom eruit
De plek waar de bom ontplofte	Herdenkingsmonument

Het Pinguin aquarium

Per toeval kwamen we er achter dat er in Nagasaki een Pinguin aquarium is. Met onze affiniteit met pinguins en met Antarctica in het vooruitzicht was een bezoekje een must. Het aquarium is niet zo groot maar wel leuk om evengezien te hebben. We hebben in ieder geval veel geleerd over de verschillende soorten pinguins en waar we ze kunnen gaan zien. Een leuk voorproefje voor het vervolg van onze wereldreis!

Ioujima Island

Zoals al eerder gezegd, kan je vanuit Nagasaki veel verschillende eilandjes bezoeken; wij zijn dol op eilandjes! Deze keer bezochten we het eilandje Ioujima, bekend om de vele hotsprings en om het strand. We blijven natuurlijk wel Nederlanders en maakten gebruik van de aanbieding om voor 6 euro pp met de veerboot op en neer te gaan en om gebruik te maken van een van de hotsprings! Zo gezegd, zo gedaan. Het veerbootje zat aardig vol, maar eenmaal aangekomen waren we ineens alle mensen kwijt!? We liepen dus met z´n tweetjes over het groene eilandje richting het strand. Het strand was echt prachtig (dit hadden we nodig na ons Hoden-beach debakel) en er was zowat niemand! Achteraf bleek dit te komen doordat de kans om tijdens het zwemmen kwallen tegen te komen vanaf medio augustus erg groot is... maar goed, wij hebben niets gezien en gevoeld!

In de verte ligt Ioujima
Dit is een echt strand!

Na het bezoekje aan het strand, zijn we naar de hotsping gegaan. Mannen en vrouwen worden gescheiden en hup, het badhuis in. Slippers aan, kleren uit en dan begint het ritueel. Eerst moet je op een krukje gaan zitten bij het kraantje. Met je washandje moet je je hier zonder zeep spoelen. Dan mag je van het krukje af en de hotspring in. Hier waren de verschillende hete baden (waar je stapje voor stapje in moet vanwege de hitte) van hout en steen, regentonnetjes (waar wij net inpassen!) van ijzer, hete stralen vanuit het plafond, baden met massagestralen, etc, etc. Ook kon je lekker buiten zitten in je blote P-I-E-P om af te koelen. Dit gaf overigens wel een heel raar gevoel: zit je daar buiten in je tonnetje, in je nakie, met uitzicht over de zee en de bergen... Wat ons beiden wel opviel is dat de Japanners wel erg preuts zijn; dat washandje/ handdoekje is ook als bedekking te gebruiken dus.

´s Avonds hebben we nog gebarbecued, wederom met uitzicht over de zee en over de bergen. We hebben nog erg moeten lachen om de keuze van ons voedsel in vergelijking met die van de Japanners. Wij (als enige westerlingen) hadden aardappelen, vlees en groenten, zij hadden noodles en vis.

Huis ten Bosch

Huis ten Bosch is ongewijfeld het meest bizarre themapark/ attractiepark dat wij ooit hebben bezocht! Tussen de bergen hebben de Japanners namelijk een stukje Nederland nagemaakt. Je ziet hier bijvoorbeeld Kinderdijk (molens), de Domtoren van Utrecht, het stadhuis van Gouda en natuurlijk Huis ten Bosch. Alles is precies nagemaakt zoals het in het echt is (soms ietsje kleiner) en we hebben gelezen dat er zelfs stenen vanuit Nederland hiervoor zijn geimporteerd. We moeten toegeven dat het echt heel mooi is gemaakt en dat we ons werkelijk even thuis voelden; maar waar komen al die Japanse toeristen ineens vandaan? Alleen die wandelende tulpen verklapten dat we in een park waren :-) Helaas helaas helaas voor Harm hadden de Japanners de frikandellen verwisseld met Duitse (!) worsten; Harm kon de frikandellen waar hij zo naar uitkeek dus wel op zijn buik schrijven.

Daar gaan de frikandellen...

Naast een beetje rondslenteren door het park, is er ook het een en ander te doen. Er zijn veel musea en ook enkele attracties. Wij zijn naar een voorstelling van Escher geweest (waar ze wederom een Nederlands meisje in een tirol-achtig-pakje voor gebruiken!), wat wel een beetje tregenviel. Ook zijn we naar een Nederlandse veiling geweest, je weet wel; met zo´n grote klok die terugloopt. Hier heeft Harm bij de warming-up een waardebon gewonnen! Dat verzachtte de pijn van de niet-frikandellen een beetje.


	Duidelijk Escher, klopt niets van!

Nog wat algemeens over Japan...

Oh ja, wat we last-but-not-least nog even kwijt willen voor we Japan verlaten is de traditie van het wuiven en de kat "maneki neko". Je kent ze vast wel van de lokale Chinees: een beeldje van een kat met een wuivende poot, al dan niet bewegend. Nou, deze kat komt oorspronkelijk uit Japan en wuift niet! In tegenstelling tot wat wij doen, bewegen ze hier hun hand met de palm naar voren als ze je willen laten komen. Wij als Westerlingen doen juist het tegenovergestelde (palm naar je toe). Dit leidt tot hilarische taferelen waar ook wij aan hebben deelgenomen, maar dit terzijde. De kat wordt met zowel een linker als een rechterpoot afgebeeld. Links bekent: "kom binnen" (wij interpreteren dit dus in eerste instantie als "ga weg") en symboliseert het ontvangen van veel gasten. Dit beeldje staat dus in winkels en restaurants. Wuiven met rechts betekent "veel geld en geluk toegewenst", wat dus vaker in banken en woningen is terug te vinden. Als je in een winkel een kat ziet met een rechter wuifpoot, dan willen ze dus veel geld aan je verdienen :-)

Dat was dat voor Japan, nu op naar Micronesié! We zijn van mening dat we een goed beeld van Japan hebben en zijn klaar voor de volgende belevenissen!

Onze top 3 van Japan

Koyasan en de overnachtingen in de Boeddhistische tempel;
Kyoto, de traditionele wijken en het spotten van de Geisha´s;
Tokyo, de moderne wereld en de mensen die niet kunnen/ willen meedraaien in deze veeleisende maatschappij, inclusief de Pachinko-verslaving.

Reisverslag Nagasaki

Harm en Cindy op reis

Navigatie