Belangrijke steden Japan
Harm en Cindy op reis
Navigatie
Belangrijke steden Japan
Tokio
Tokio (Japans: 東京 Tōkyō, betekent "oostelijke hoofdstad"), ook wel als Tokyo gespeld volgens het Hepburn-systeem, uitspraak Japans (info·uitleg)) is de hoofdstad van Japan.
De stad is gelegen in de prefectuur Tokio in de regio Kanto op het eiland Honshu. In de prefectuur wonen zo'n 12 miljoen mensen. Groot-Tokio is de grootste metropool ter wereld en telt 35,5 miljoen inwoners.
Tokio wordt naast Parijs, New York en Londen als één van de Grote Vier Wereldsteden beschouwd en heeft 12 punten op de lijst van wereldsteden. Tokio is ook de grootste stad van Japan en een metropool van Azië. Zie ook: Lijst van grootste metropolen van Azië.
Geschiedenis
Tokio heette aanvankelijk Edo. Dit vissersdorpje groeide uit tot de de facto hoofdstad van Japan, toen de Tokugawa-familie in 1603 het shogunaat overnam. Het Sankin Kotai systeem, wat inhield dat op elk moment ofwel een Daimyo, ofwel zijn familie in Tokio moest verblijven, had een grote invloed op de groei van Tokio. De officiële hoofdstad bleef Kioto, waar de keizers resideerden. Die keizers waren slechts in naam staatshoofd; de werkelijke macht berustte bij de Tokugawa-shoguns.
In 1868 werd de macht terug aan de Keizer (op dat moment keizer Meiji) gegeven. (Meiji-restauratie) Toen werd de naam ook veranderd van Edo naar Tokio, en werd Tokio ook de hoofdstad van Japan.
In 1923 werd de stad getroffen door een zeer zware aardbeving, met een kracht van 8,2 op de schaal van Richter [1]. Door de daaropvolgende branden werd de stad nagenoeg geheel verwoest. Meer dan 140 duizend inwoners kwamen om. De plannen voor de wederopbouw waren nog lang niet voltooid, toen Japan deelnemer werd aan de Tweede Wereldoorlog. Vooral aan het eind van de oorlog werd Tokio zwaar gebombardeerd. Het totaal aantal slachtoffers overtrof dat van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki. Toen de oorlog was afgelopen woonde er in Tokio nog maar de helft van het aantal inwoners van 1940. Hierna volgde de Amerikaanse bezetting en een snelle wederopbouw. De bewoners bouwden zo snel mogelijk hun eigen huizen weer op uit alle materiaal dat ze konden vinden. Daardoor heeft Tokio zijn originele stratenpatroon behouden.
In 1964 werden in Tokio de Olympische Zomerspelen gehouden; de eerste Olympische Spelen op Aziatische bodem. Oorspronkelijk zouden de spelen in 1944 in Tokio worden gehouden, maar wegens de Tweede Wereldoorlog werden ze afgelast. Deze Spelen markeerden het einde van de wederopbouw, en waren een welkome aanleiding om de wereld het nieuwe gezicht van Japan te tonen.
Rond 1970 heeft Tokio te kampen gehad met uit de hand gelopen vervuiling door een grote bevolkingsdichtheid, en doordat de toenemende welvaart voor meer auto's en meer energieverbruik heeft gezorgd. In 1976 wordt de meest strenge milieuwetgeving ter wereld ingevoerd om Tokio te redden van de ondergang. Inmiddels is de vulkaan Fuji alweer bijna 100 dagen per jaar zichtbaar vanaf de hoogste gebouwen.
Op 20 maart 1995 voerden leden van de Aum Shinrikyo-sekte een aanslag met Sarin zenuwgas uit in de metro van Tokio. Er vielen hierbij 12 doden. Ook worden de jaren 90 gekenmerkt door grootschalige stadsvernieuwing op initiatief van de overheid, onder andere in Odaiba, Shiodome en Marunouchi.
In 1965 vond in Tokio de Universele Esperantocongressen plaats. In 2007 wordt het gehouden in Yokohama.
Centrum
Het centrum van Tokio, officieus afgebakend door de Yamanote-ringlijn, is uit verschillende grote wijken samengesteld:
- Chiyoda (centrum): met het Keizerlijke Paleis
- Shinjuku: het zakencentrum en uitgaansleven
- Shibuya en Harajuku: de wijken voor jongeren
- Akihabara: de elektronicawijk
- Ueno: met een groot park en dierentuin
- Ginza: de wijk van luxegoederen
- Roppongi: de wijk van buitenlanders en nachtclubs
Groot Tokio
Het metropoolgebied van Tokio herbergt zo'n 36,5 miljoen inwoners (census 2006). Dit houdt dus in dat het de grootste stad ter wereld is. Het bestaat uit de 23 centraal gelegen wijken van Tokio, 26 grote en 5 kleine steden en uit 8 dorpen. Ten zuiden van Tokio liggen nog de Ogasawara -en Izu-eilanden, die administratief gezien ook tot dit gebied behoren.
Verkeer en vervoer
De stad Tokio heeft een metrosysteem, de metro van Tokio. Verder zijn er een aantal belangrijke spoorlijnen, waaronder de Yamanote-lijn en de Tokio Monorail. Het belangrijkste spoorwegstation van Tokio is het Tokio Centraal Station, en ook het Station Shinjuku is een druk station. Voor (inter)nationaal vervoer heeft Tokio twee luchthavens, Luchthaven Haneda en Luchthaven Narita.
Via de nationale snelwegen wordt Tokio verbonden met de rest van het land. Daarnaast is Tokio het beginpunt van een internationale Aziatische weg die via Zuidoost-Azië naar Turkije loopt, de AH1.
(Osaka )
Osaka (大阪市; Ōsaka-shi) is de op twee na grootste stad van Japan, met ongeveer 2,7 miljoen inwoners. In de Kansai-agglomeratie, die naast Osaka ook Kioto en Kobe omvat, wonen 20 miljoen mensen. Osaka is gelegen op Honshu, waar de Yodo-rivier uitmondt in de baai van Osaka. De stad is tevens hoofdstad van de gelijknamige prefectuur Osaka.
De stad is een van de belangrijkste industriële centra van Japan, en wordt wegens de textielnijverheid ook wel het Manchester van het Oosten genoemd. Osaka is ook een van de belangrijkste havens van Japan. De stad beschikt sinds 1933 over een metronet, en is sinds 1964 met Tokio verbonden via de eerste Shinkansen-spoorlijn.
Op culinair gebied is Osaka bekend door een specifieke vorm van sushi, de zogeheten oshi.
In 1970 werd in Osaka de Wereldtentoonstelling gehouden.
Een van de fraaiste toeristische trekpleisters is het Osaka Aquarium Kaiyukan.
Nara!!!
Nara (Japans:奈良市, Nara-shi) is een stad in het zuiden van het Japanse eiland Honshu. Het is de hoofdstad van de prefectuur Nara. Op 1 augustus 2007 had de stad 371.053 inwoners en een bevolkingsdichtheid van 1340,32 inw./km². De oppervlakte van de gemeente bedraagt 276,84 km².
In Nara bevinden zich een zestal universiteiten en 16 hogescholen. Belangrijke industrietakken zijn de textiel- en de levensmiddelenindustrie. Belangrijkste toeristische trekpleister is de Tōdai-ji tempel, naast een zevental andere bezienswaardigheden op de werelderfgoedlijst.
Geschiedenis
Nara werd gesticht door keizerin Genmei onder de naam Heijō om als hoofdstad voor Japan dienst te doen. De naam Nara kwam pas later in gebruik, maar de periode waarin Heijō de hoofdstad van Japan was (710-784) heet desondanks de Naraperiode. Heijō volgde in deze hoedanigheid Fujiwara op.
De plattegrond van de stad was gebaseerd op die van de toenmalige Chinese hoofdstad Ch'ang-an. Er was een rechthoekig stratenpatroon, met het keizerlijke paleis aan het noordelijke uiteinde. Ook lagen er in de stad veel boeddhistische kloosters. Hoewel de stad maar een kwart van het formaat had van het Chinese voorbeeld, was het nog te groot voor de relatief kleine Japanse hofhouding en entourage. Het westelijke deel van de stad is nooit gebouwd zoals gepland. Toch was het geen kleine stad; het inwoneraantal wordt door sommigen geschat op 100.000 aan het begin van de eeuw, groeiend tot 200.000 in 784.
Volgende keizers ondernamen diverse pogingen om een nieuwe hoofdstad te bouwen. Het was uiteindelijk Kanmu die in 784 Heijō verliet. Hij had een nieuwe hoofdstad gebouwd in Nagaoka, maar in 794 verhuisde hij opnieuw, naar Heian, het latere Kioto, dat daarna meer dan 1000 jaar lang de keizerlijke residentie zou blijven. Nara verloor na 784 snel aan belang en grootte.
In de moderne tijd is Nara de hoofdstad van de gelijknamige prefectuur. De stad kreeg deze status op 1 februari 1898. Latere gemeentelijke herindelingen, met als laatste die van 1 april 2005 waarbij de dorpen Tsuge en Tsukigase werden geabsorbeerd, hebben de stad verder laten groeien.
Bezienswaardigheden
Dankzij de grote aantallen boeddhistische en shinto tempels is Nara een bekende bestemming voor toeristen. De bezienswaardig heden met een + voor de naam staan op de Werelderfgoedlijst.
- Boedhistische tempels
- + Tōdai-ji, inclusief Nigatsu-dō
- Saidai-ji
- + Kōfuku-ji
- + Gangō-ji
- + Yakushi-ji
- + Tōshōdai-ji
- Shinto tempels
- + Kasuga taisha shrine
- Keizerlijk paleis
- + Heijō paleis
- Overig
- + Kasugayama oerbos
- Naramachi
- Nara park
- Sarusawa meer
- Wakakusa-yama
- Yagyū
Kioto
Kioto (meestal gespeld als Kyoto) (Japans: 京都市, Kyōto-shi) is een stad in Japan met een bevolking van rond de 1,5 miljoen personen (2006). Vroeger was Kioto de keizerlijke hoofdstad van Japan, maar het is nu alleen de hoofdstad van de prefectuur Kioto. Kioto maakt deel uit van de agglomeratie Osaka-Kobe-Kioto.
Geschiedenis
Het gebied van Kioto is pas door mensen bewoond vanaf de 7e eeuw, en wel door de Hata-clan die Japan binnenkwam vanuit Korea. Tijdens de 8e eeuw werden boeddhistische kerkelijke autoriteiten erg machtig, hetgeen een reden was voor de Japanse keizer om de hoofdstad ver van de boeddhistische invloed te vestigen.
De nieuwe stad, Heiankyo genoemd, werd de zetel van het keizerlijke hof vanaf 795. Later kreeg de stad de naam Kyōto (Nederlands: Kioto). Kioto bleef de hoofdstad van Japan tot het einde van de Edoperiode in 1868. Sommigen menen dat Kioto nog steeds de wettelijke hoofdstad is. Nadat Edo was hernoemd tot Tokio (dat 'oostelijke hoofdstad' betekent), was Kioto korte tijd bekend als Saikyo (西京), dat 'westelijke hoofdstad' betekent.
Vanwege het rijke culturele erfgoed in Kioto bleef de stad een bombardement tijdens de Tweede Wereldoorlog bespaard. Vandaag de dag is het de enige grotere stad in Japan die nog steeds een overvloed aan vooroorlogse gebouwen heeft, hoewel de moderne tijd toch doorbreekt.
In 1997 werd in Kioto de conferentie gehouden die resulteerde in het Kyoto-protocol over de beperking van de uitstoot van broeikasgassen.
Geografische ligging
Kioto ligt middenop het eiland Honshu. De stad is omringd door bergen. De stad is berucht vanwege de enorme hitte zonder een zuchtje wind tijdens zomernachten.
De stad is in een grid gebouwd, volgens traditionele Chinese gewoonte. Momenteel (2004) is het zakendistrict gelegen in het centrum en in het zuiden van de stad. Het dunner bevolkte noordelijke deel heeft een groenere uitstraling.
Cultuur
Kioto is beroemd om zijn levensmiddelen. De rijke grond rond Kioto maakt groenteteelt mogelijk. Vis wordt in verschillende wateren ruim aangetroffen.
Kioto wordt beschouwd als het culturele centrum van Japan. Gedurende de Tweede Wereldoorlog, terwijl brandbommen door het hele land neerkwamen, bleef Kioto met zijn 600 boeddhistische tempels, 400 Shinto-heiligdommen, paleizen, tuinen en architectuur gespaard.
Beroemde tempels in Kioto zijn:
- Uji Byodoin, de oudste houten constructie ter wereld, die op de munt van 10 yen staat;
- Kiyomizu-dera, een houten tempel gesteund door pilaren bij de helling van een berg;
- Kinkaku-ji, het gouden paviljoen;
- Ginkaku-ji, het zilveren paviljoen;
- Heian Jingu, het beroemdste Shinto-heiligdom;
- Ryoan-ji, beroemd vanwege de rotstuin.
Het Verdrag van Kyoto
De stad Kioto is bij het merendeel van de wereldbevolking bekend geworden via het Verdrag van Kyoto of het Kyoto-protocol.
Kobe
Kobe (神戸市; Kōbe-shi) is de hoofdstad van de prefectuur Hyogo. Het is een belangrijke havenstad in de regio Kansai, Japan. Op 1 september 2006 had de stad 1.528.948 inwoners. De bevolkingsdichtheid bedroeg 2766,22 inw./km². De oppervlakte van de stad is 552,72 km². In de kosmopolitische stad wonen ongeveer 45.000 buitenlanders afkomstig uit meer dan 100 landen.[1] Kobe maakt deel uit van de agglomeratie Osaka-Kobe-Kioto. De stad werd ernstig beschadigd tijdens de aardbeving van Kobe in 1995. Kobe is ook bekend door het exclusieve Kobe-vlees, (Kobe beef).
Geschiedenis
De geschiedenis van Kobe start in de 8e eeuw met het ontstaan van de haven. Kobe was in 1180, aan het eind van de Heian-periode, voor ongeveer vijf maanden de hoofdstad van Japan. Generaal Taira no Kiyomori stuurde zijn kleinzoon keizer Antoku naar Fukuhara. De exacte locatie is onbekend, maar is waarschijnlijk de plaats Hyogo-ku. Daarna vertrok de keizer naar Kioto.
Na het einde van de nationale isolatiepolitiek in 1868 was de haven één van de eerste havens die werden opengesteld voor handel met het westen. In 1886 werd de internationale handel hervat. In 1889 werd de moderne stad Kobe gesticht. Kobe had toen ongeveer 130.000 inwoners. De bevolking groeide tot 1 miljoen in 1939. In deze periode werden verschillende huizen gebouwd door buitenlanders in het district Kitano.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog slonk het aantal inwoners tot 300.000. De stad werd op 17 maart 1945 zwaar gebombardeerd door meer dan 300 bommenwerpers. Meer dan 8000 mensen kwamen om het leven. Na de Tweede Wereldoorlog herstelde de economie zich en groeide de stad opnieuw. In 1956 werd Kobe een decretaal gedesigneerde stad. De stad had toen wederom meer dan 1 miljoen inwoners . Momenteel is Kobe met meer dan 1,5 miljoen inwoners de zesde grootste stad van Japan.
Op 17 januari 1995 om veertien minuten voor vijf 's morgens, plaatselijke tijd, werden Kobe en het eiland Awaji getroffen door een aardbeving met een kracht van 7,2 op de Schaal van Richter.[2] Als gevolg hiervan stierven 6.433 mensen en raakten er 43.000 mensen gewond. 250.000 gebouwen raakten zwaar beschadigd, waardoor er 300.000 mensen dakloos raakten. Een van de grote gebouwen die de aardbeving doorstond was het Portopia Hotel. De reden hiervoor is te vinden in de harde steenlaag waarop het hotel gebouwd is.
De haven van Kobe was tot aan de Kobe-aardbeving de grootste haven van Japan. Nadien nam de haven van Yokohama deze plaats over. Na de heropbouw is het momenteel de derde grootste haven van Japan.
Geografie
Kobe bevindt zich in het noorden van de Baai van Osaka. De stad ligt geprangd tussen de kust en de Rokko-berg (931 m). Dit maakt de stad lang en smal (ca. 40 km lang en 2,7 km breed). Kobe wordt in het oosten begrensd door de stad Ashiya, in het westen door Akashi. Om het landgebrek op te lossen bouwde Kobe enkele artificiële eilanden : Port Island (ポートアイランド), Rokko Island (六甲アイランド) en het eiland waarop de luchthaven van Kobe, Kobe Airport (神戸空港) zich bevindt.
Het oriëntatiepunt van het havengebied is de Kobe Port Tower, een in rood staal opgetrokken Hyperboloïde structuur van 108 m.
In het centrum van Kobe liggen de districten Motomachi, Kokashita en Nankinmachi, het Chinatown van Kobe.
Transport
Trein
Het belangrijkste station van Kobe is Sannomiya.
- JR-West
- Sanyō Shinkansen (Station Shin-Ōsaka – Station Shin-Kobe –Station Hakata)
- Tōkaidō-lijn ( Station Tokio – Station Kobe)
- Sanyō-lijn (Station Kobe – Station Moji)
- JR Kobe-lijn (Station Osaka - Station Sannomiya - Station Kobe - Station Himeji)
- Hankyu Railway : Hankyu Kobe Line
- Hanshin Electric Railway : Hanshin Main Line
- Sanyō Electric Railway
- Kobe Electric Railway
- Kobe Rapid Railway
Metro
- Metro van Kobe
- Kobe New Transit, een People mover bestaande uit een automatisch bestuurde monoraillijn
Luchthaven
De nieuwe luchthaven,Kobe Airport, werd op 16 februari 2006 geopend op een artificieel eiland.
Hiroshima
Hiroshima (広島市; -shi) is een Japanse havenstad in de gelijknamige prefectuur in het zuidwesten van het Japanse hoofdeiland Honshū.
De stad ligt op de plaats waar de Otarivier uitmondt in de Japanse Binnenzee. Hiroshima heeft 1.136.684 inwoners (2003). De bevolkingsdichtheid bedraagt 1532,44 personen per vierkante kilometer. Sinds 23 februari 1999 is Tadatoshi Akiba burgemeester van Hiroshima. Op 8 april 2007 werd hij voor de derde maal herkozen voor een periode van vier jaar.[1]
Geschiedenis
De stad ontstond vanaf 1589 rond een in de 16e eeuw gebouwd kasteel. In 1889 werd de haven uitgebouwd, en Hiroshima werd verder ontsloten door de spoorlijn tussen Kobe en Shimonoseki (1894). Tijdens de Eerste Chinees-Japanse oorlog die datzelfde jaar begon, was de stad keizerlijk hoofdkwartier en logistiek centrum, en in de periode daarna werd Hiroshima een belangrijke militaire basis.
Atoombom
Hiroshima was de eerste stad die met een atoombom werd aangevallen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd op 6 augustus 1945 om kwart over acht 's ochtends boven Hiroshima de uraniumbom Little Boy (die 4400kg woog) afgeworpen uit de Amerikaanse B-29 Superfortress bommenwerper Enola Gay. Harry S. Truman was toen president. Een half uur voor het vallen van de atoombom liet een andere B-29 Superfortress die ter verkenning voorop vloog, het luchtalarm afgaan. Dit werd na ongeveer 25 minuten afgeblazen, waardoor de uraniumbom viel toen alle inwoners juist de schuilkelders uit waren. Er verliepen 45 seconden tussen het afwerpen van de bom en de explosie.
De stad werd door de explosie van de bom geheel verwoest, en 78.000 mensen kwamen in een fractie van een seconde om. Een enorme vuurbal van een 300 meter doorsnede ontwikkelde zich. Onder deze vuurbal liep de temperatuur op tot 4000°C. Na de vuurbal verspreidden gammastralen en infraroodstralen zich en volgde een schokgolf die zich voortbewoog met de snelheid van het geluid. Velen tienduizenden personen raakten gewond en zwaar verbrand. Enkele minuten na de explosie vielen er dikke regendruppels, zwart van de as en rook en zwaar radioactief besmet, op de stad.
Door de na-effecten als gevolg van de radioactieve straling liep het dodental uiteindelijk op tot ongeveer 140.000 eind 1945. Eén van de bekendste slachtoffers van de atoombom is Sasaki Sadako, het meisje van de 1000 kraanvogels.
Overlevenden van de kernaanval worden met de term hibakusha aangeduid.
Een van de weinige grote gebouwen die is blijven staan is het Vredesmonument in Hiroshima, Gembaku Dome.
Op 9 augustus werd ook boven Nagasaki een atoombom Fat Man tot ontploffing gebracht, en enkele dagen later capituleerde Japan (dat al voor 6 augustus aan de Russische troepen had laten weten dat het zich onder bepaalde voorwaarden wenste over te geven, maar volgens sommige historici te zeer verdeeld was om met een voor de geallieerden acceptabel voorstel te komen).
Volgens opgave van de Japanse autoriteiten, die ook de slachtoffers registeerden die jaren later vielen door bijvoorbeeld kanker als gevolg van straling, kostten de bommen aan totaal ruim 240.000 mensen het leven.
Wederopbouw
Hiroshima is na de Tweede Wereldoorlog herbouwd, en werd op initiatief van burgemeester Shinzo Hamai door het Japanse parlement uitgeroepen tot Stad van de Vrede. Het stadsbestuur ijvert voor vrede in het algemeen en voor de wereldwijde afschaffing van kernwapens in het bijzonder. In 1994 was de stad gastheer voor de Aziatische Spelen, en in 1998 werd het Hiroshima Vredesinstituut opgericht.
In 1972 bracht Keji Nakazawa een semi-autobiografisch zwart-wit beeldverhaal uit: Barefoot Gen: A Cartoon Story of Hiroshima over de atoombom op Hiroshima. Nakazawa was 7 jaar toen de bom viel en verloor bij de aanval zijn broer, zus en vader. In september 2005 kwam een Nederlandse versie op de markt. Eerder waren al vertalingen in het Frans, Duits, Portugees, Spaans, Koreaans, Italiaans, Russisch, Indonesisch, Engels, Zweeds, Noors, Tagalog en Esperanto uitgebracht.
Trams
Opmerkelijk genoeg kon in Hiroshima het tramnet worden hersteld, omdat veel andere Japanse steden hun trams afstonden aan Hiroshima. Ook vier van de trams die de atoombomaanval hebben doorstaan rijden nog steeds.
(Yokohama)
Yokohama (横浜市 ; Yokohama-shi) is de hoofdstad van de prefectuur Kanagawa in Japan. Het is de tweede grootste stad van Japan en een grote havenstad in Japan, naast die van Nagoya. Er wonen circa 3.600.000 mensen (2007) op een oppervlakte van 437,38 km².
Nagasaki
Nagasaki (長崎市, Nagasaki-shi) is een stad in de gelijknamige prefectuur Nagasaki in Japan. De stad ligt op het op drie na grootste eiland Kyushu en heeft ongeveer 450.000 inwoners.
Nagasaki is vanouds een havenstad. In de baai van Nagasaki lag het kunstmatige eiland Dejima (ook Deshima gespeld), waar aanvankelijk de Portugezen en later de Nederlanders handel dreven met Japan. De shogun zette vanaf 1614 de christenen uit Japan. Omdat de Nederlanders geen andere intenties hadden dan handel drijven en hielpen bij het verjagen van andere christenen mochten zij op Deshima blijven varen. Van 1641 tot 1853 was de Nederlandse handel via Deshima het enige Europese contact met Japan.
Tweede Wereldoorlog
Drie dagen na de atoombom op Hiroshima wierpen de Verenigde Staten op 9 augustus 1945 ook op Nagasaki een atoombom, genaamd Fat Man. Het doel van de bom was eigenlijk het verwoesten van de stad Kokura, maar deze stad was bewolkt en daarom ging men over naar het tweede doel, het industriële gebied van Nagasaki. De bom explodeerde 503 meter boven de voorstad Urakami en maakte in totaal ongeveer 65.000 slachtoffers (39.000 doden en 25.000 gewonden). Nog jaren later eiste de radioactieve straling die vrijkwam uit de bom vele slachtoffers. Na deze tweede atoombom capituleerde Japan. De stad Nagasaki werd na de oorlog weer volledig opgebouwd.
Heden
Op 17 april 2007 is de 61-jarige burgemeester van de stad, Itchō Itō, nabij het treinstation van Nagasaki doodgeschoten. De dader, Tetsuya Shiroo, is een leider van Suishin-kai, een groep gelieerd aan de Yamaguchi-gumi, het grootste Japanse misdaadsyndicaat.[1] Het motief van de dader is waarschijnlijk wraak vanwege een auto die door wegwerkzaamheden was beschadigd, waarop de gemeente weigerde een schadevergoeding te betalen. Itō was getroffen door twee kogels en overleed later aan zijn verwondingen. Itchō Itō stond bekend als een vredesactivist en was tegen het gebruik van atoomwapens.
Sapporo
Sapporo (札幌市;Sapporo-shi) is de hoofdstad van het Japanse eiland Hokkaido. De stad is gesticht aan het eind van de 19e eeuw, ten tijde van de Meiji-restauratie, en telt circa 1,8 miljoen inwoners.In 1972 werden in Sapporo de Olympische Winterspelen gehouden. Sapporo was ook kandidaat voor de Winterspelen van 2014, maar trok zich terug op 21 februari 2006, wegens een gebrek aan financiële middelen, aldus burgemeester Fumio Ueda.Jaarlijks vindt hier in februari het door miljoenen bezochte sneeuwfestival plaats, bekend dankzij de enorme gebouwen die van ijs en sneeuw worden opgetrokken.De naam komt uit de taal van de Ainu, de oorspronkelijke bewoners van Hokkaido, en betekent 'groot droog land', of 'belangrijke rivier die door de vlakte stroomt'.Er komen houtproducten en het bekende Sapporo-bier vandaan.
Nagano
Nagano (長野市, Nagano-shi) is de hoofdstad van de gelijknamige prefectuur Nagano op het Japanse eiland Honshu. De stad heeft een oppervlak van 730,83 km² en had in 2007 ongeveer 378.000 inwoners.
Geschiedenis
In 1847 stierven bijna 10.000 mensen toen op 8 mei de 'Zenko-ji aardbeving' de stad en omliggende gebieden trof.Nagano werd een stad (shi) op 1 april 1897.In 1949 werd de universiteit van Nagano opgericht.Bij de gemeentelijke herindeling van 16 oktober 1966 groeide Nagano door samenvoeging met 7 omliggende gemeenten.In Nagano werden de Olympische Winterspelen van 1998 en de Paralympische Winterspelen van 1998 gehouden. Dit leverde onder meer de M-Wave op, een moderne schaatsbaan.In 1999 werd Nagano een kernstad en werden de voormalige stad Toyono, de dorpen Togakushi en Ooka en het district Kinasa Kamiminochi door Nagano geabsorbeerd.In 2005 was Nagano gastheer voor de Speciale Olympische Winterspelen.
Verkeer
Nagano ligt aan de Hokuriku shinkansen van de East Japan Railway Company naar Takasaki en Tokio. Nagano ligt verder aan de Shinano-lijn, de enige lijn van het gelijknamige spoorbedrijf, en aan de Shinonoi-lijn, de Shin'etsu hoofdlijn, de Iiyama-lijn en de Chūō hoofdlijn van de East Japan Railway Company.Binnen de stad en de randsteden rijdt de Nagano tram en er rijden bussen van Kawanaka-jima Bus en Nagano Dentetsu Bus Co.De dichtsbijzijnde luchthaven ligt bij Matsumoto en is verbonden met Nagano via een speciale buslijn die er 70 minuten over doet.
Economie
De belangrijkste industietakken in Nagano zijn zijdeindustie, machinebouw en houtbewerking.
Bezienswaardigheden
De Boeddhistische tempel Zenkō-ji heeft een hoofdhal die een van de grootste houten gebouwen in Japan. In de tempel staat een bronzen Boeddhabeeld dat een van de oudste in Japan is.In de regio rond Nagano leeft de Japanse makaak. Vooral in het Jigokudani apenpark worden zij vaak aangetroffen als zij baden in de onsen.De historische locatie van de slagen van Kawanakajima (1553, 1555, 1557, 1561 en 1564) tussen Takeda Shingen en Uesugi Kenshin is bewaard gebleven als een park met een gemeentelijk museum over de geschiedenis van deze regio.Matsushiro, de voormalige kasteelstad van de Sanada clan, ligt in het zuidelijk deel van Nagano. Men bewaart hier de historische sfeer door de instandhouding van woningen van de samurai, tempels en tuinen uit de feodale periode, waaronder de restanten van ket kasteel en het landhuis van de landheer Sanada Jumangoku.Enkele sportfaciliteiten van de Olympische winterspelen zijn ook vanuit architectuureel standpunt interessant: de schaatsbaan M-Wave en de Big Hat (ビッグハット, Biggu Hatto) ijshockeyhal.Ten noordoosten van Nagano ligt ligt de grootste Japanse skiresort Shiga Kogen.Net ten zuiden van het stadscentrum liggen de Nagano Chausuyama dierentuin, een openlucht dinosauruspark, een botanische tuin en een natuurmuseum.
Nagoya
Nagoya is de vierde stad van Japan met 2,2 miljoen inwoners (2006). De stad is de hoofdstad van de prefectuur Aichi. Nagoya is tevens het centrum van de op twee na grootste metropool van Japan, de metropool Chukyo. Deze metropool heeft bijna 9 miljoen inwoners. Nagoya was in 2006 de achtste grootste haven van de wereld.
Geografie
De stad is gelegen in het midden van het eiland Honshu, en is daarmee een belangrijk knooppunt tussen oost- en west-Japan. Nagoya omvat een oppervlak van 326 m2 (ongeveer 24.5 km oost-west bij 25.1 km noord-zuid) op relatief vlak land nabij de zee en nabij de bergen. De gemiddelde jaartemperatuur is 16 graden C.
Geschiedenis
Nagoya is tegenwoordig het hart van de economie, commercie en politiek van de Aichi prefectuur. Vroeger was het de meest welvarende stad onder bewind van de Tokugawa dynastie in de Edu periode. De stad had echter veel te lijden van overstromingen van de Kisorivier. De Nederlandse waterbouwkundige Johannis de Rijke ontwikkelde een plan voor kanalisatie van de rivier, dat tussen 1887 en 1912 werd uitgevoerd.De moderne stad is zorgvuldig stedenbouwkundig ontworpen na de verwoestende bombardementen van de Tweede Wereldoorlog; de brede avenues geven de stad een gevoel van ruimte. Nagoya is uitgegroeid tot een industriële stad, waaronder de textielindustrie en de auto-industrie (Toyota) het meest opvallen.
Transport
De stad heeft een eigen internationaal vliegveld ten noorden van de stad , op ongeveer 30 minuten rijden van het centrum met de shuttlebussen. Nagoya is eenvoudig te bereiken vanuit Tokio door gebruik van de Shinkansenhogesnelheidslijn. Binnen het stedelijk gebied kan men zich goed verplaatsen door gebruik te maken van de metro (zie: Nagoya metro). Aanvullend stadsvervoer wordt uitgevoerd met bussen. Het autoverkeer wordt over de expressways afgewikkeld, waarbij op sommige trajecten tol is vereist. De reistijden zijn meestal vrij lang door de congestie op de vele aansluitingen op het onderliggende stedelijke netwerk. Men moet rekening houden met een gemiddelde rijsnelheid van 25 km/h in de stedelijke agglomeratie.
Station Nagoya
Het openbaar vervoersknooppunt is het Station Nagoya , waar verschillende metrolijnen samenkomen, waar de snelle Shinkansen-trein stopt, en de agglomeratietreinen van JR vertrekken. Van buiten is het station te herkennen door de central towers, twee wolkenkrabbers van 51 etages (respectievelijk 245 en 226 meter hoog). Onder het station bevinden zich honderden winkeltjes en eettentjes in een ondergronds winkelcentrum of chikagai, dat zich over vele kilometers uitstrekt.
Bezienswaardigheden
Enkele interessante gebieden
- Fushimi, het centrum voor zaken- en nachtleven
- Sakae, een winkel-, eet, en entertainmentgebied, ook ondergronds
- East end, een rustige uitgaanswijk met veel bomen
- De haven van Nagoya is de drukste haven van Japan voor de import en export van goederen. Er zijn verschillende attracties in het havengebied te vinden.
Toeristische bezienswaardigheden
- Kasteel Nagoya
- Nagoya central towers, panorama op 51e etage
- Nagoya aquarium
- Nagoya tv-toren
- Osukannon tempel
- Nittaiji tempel
- standbeeld van Johannis de Rijke
Musea
- Toyota museum voor industrie en techniek
- Tokugawa kunst museum
- Furukawa kunst museum
- Aichi kunst centrum
Fukuoka
Fukuoka (福岡市; -shi) is de hoofdstad van de prefectuur Fukuoka. Het is de grootste stad van Kyushu, het meest zuidelijke van de vier Japanse hoofdeilanden. Op 1 oktober 2006 had de stad circa 1,5 miljoen inwoners. De oppervlakte van de stad is 340,60 km². De stad werd op 1 april 1972 een decretaal gedesigneerde stad. Fukuoka is de naamgever aan de prefectuur Fukuoka. Het centrum is modern, met als belangrijk uitgaangsgebied en winkelcentrum Canal City. De belangrijkste uitgaanswijk is Tenjin, met een mix van traditionele bars en mondain vermaak.Fukuoka is ontstaan uit twee steden: Fukuoka en Hakata. Het oudste deel van de stad draagt nog steeds de oorspronkelijke naam Hakata.
Verbindingen
In Hakata is ook het centraal station gelegen, een belangrijk knooppunt van verbindingen naar andere grote steden op Kyushu zoals Kumamoto, Kagoshima helemaal in het zuiden, Nagasaki ten zuidwesten en Miyazaki in het oosten. De shinkansen (hogesnelheisdstrein) verbindt Fukuoka met de grote steden op het hoofdeiland Honshu. Er wordt thans hard gewerkt aan de hogesnelheids-treinverbinding die Fukuoka verbindt met Kumamoto en Kagoshima en later Nagasaki.Fukuoka heeft een internationale luchthaven met verbindingen naar o.a. China, Taiwan, Zuid-Korea en Hongkong. Een supersnelle ferry verbindt Fukoka met de stad Busan in Zuid-Korea.Met de Midori Express is er een goede verbinding met de stad Sasebo. Van daaruit kan men met lokaal spoor doorreizen naar Nagasaki; een mooie tocht die o.a. door bergachtig gebied voert en langs de kust van de Omurabaai. Deze route voert ook langs Huis ten Bosch, de Hollandse stad die is opgebouwd uit replica's van bekende gebouwen uit Nederland op ware grootte. Huis Ten Bosch heeft een eigen treinstation van waaruit een expresstrein een directe verbinding met Fukuoka verzorgt. Huis Ten Bosch is ook goed bereikbaar over water middels een directe bootverbinding met het nabij gelegen Nagasaki Airport.
Bezienswaardigheden
Bezienswaardigheden in Fukuoka zijn o.a. Fukuoka Tower, Fukuoka Dome (de thuisbasis van het baseballteam de Hawks), het Kokusai Centre, waar jaarlijks grote sumo-wedstrijden worden gehouden, Marine World met o.a. een enorm zee-aquarium en een prachtige dolfijnenshow en attractiepark Space World. Jaarlijks vinden er grote festivals (matsuri) plaats.