Okayama en omgeving

We hebben zes nachten geslapen in de Matunoki Ryokan in Okayama. Deze zit op slechts twee minuten lopen van het JR station aan een lekker rustig weggetje. Ideaal dus! Na de leuke maar zware nachten in Koyasan hadden we ook hier een "Japanse kamer" gereserveerd. Dus slapen op de grond met een houten kussen. Eenmaal aangekomen in de ryokan hebben we onze liefste en meest onschuldige glimlach opgezet en kregen we (zonder bijbetalen) een geweldige grote westerse kamer met alles erop en eraan: koffiezetter, koelkast, tv met leuke video-on-demand films en niet te vergeten een gewoon bed met een echt matras! Een heel goede move dus. Om deze eerste dag nog beter te maken hebben we zowaar een echte pizzeria gevonden! Een fijne verwelkoming na al die noodles en rijstgerechten.

Okayama

De stad Okayama zelf is eigenlijk niet zo interessant. het voordeel daarbij is dat je wel het echte Japan ziet en niet het "toeritische" Japan dat normaal gesproken voorgeschoteld wordt. Maar het is dus wel belangrijk dat je in de buurt van het station zit zodat je eenvoudig de omgeving kunt bereiken.

De Japanse tuin

Wat wel erg mooi is in Okayama is de Japanse tuin, Korakuen Garden. Volgens eigen zeggen hoort deze bij de top drie van alle Japanse tuinen. We moeten toegeven dat de tuin inderdaad een bezoek waard is, do foto´s spreken voor zich. Achter de tuin ligt het kasteel van Okayama, Okayama-jo Castle. Helaas is het niet origineel, want dat is in de oorlog verloren gegaan. De in de jaren ´60 herbouwde replica is wel te bezoeken, maar dat hebben we niet gedaan, nepzooi! :-)

Een dagje fietsen

We gingen naar Okayama omdat we daar de omgeving van Soja wilden verkennen. Er is een mooie fietsroute uitgezet van ongeveer 25 km die je door de rijstvelden, langs tempels en rivieren leidt. Het is erg leuk om ook het "boerenleven" van Japan te zien. Wat opvalt is dat er in Japan enkel damesfietsen zijn, instelbaar op Japanse hoogten. Voor ons was het dus wel afzien en heel veel trappen. Maar goed, al met al hebben we wel een geweldige dag gehad en ook nog aan onze conditie gewerkt (ahum).

Een dagje strand

Na een dagje hard werken vonden we zelf dat we wel een dagje rust hadden verdiend. Op de kaart die we in de ryokan hadden gekregen stond een plaatsje met de tekst "Hoden Beach". Dat klinkt goed! Na een half uur met de trein en een uur met de bus kwamen we uiteindelijk aan in Hoden, een klein vissersdorpje in the-middle-of-nowhere. Omdat er maar 4 bussen per dag kwamen (niet onderdreven!) en de laatste bus terug al om half vier vertrok, hadden we precies anderhalf uur om op het strand te liggen. Na een kwartiertje zoeken vonden we een strandje dat doorgaat als Hoden Beach. Neus dicht, ogen op spleetstand, snel het water in en drogen dus! We begrijpen nu waarom er maar 4 bussen per dag komen! :-) Al met al wel lekker afgekoeld en een "apart" dagje gehad.

Miyajima

Als je in de buurt van Hiroshima bent moet je echt naar het eiland Miyajima gaan. Miyajima wordt beschouwd als een van de drie mooiste plekken in Japan en betekent letterlijk "tempeleiland". Het eiland staat bekend om de houten rijstscheppen die aan de goden geofferd werden. Dit staat voor rijst nemen voor de goden maar ook voor het overwinnen van de soldaten in de Chinees-Japanse oorlog. Daarnaast verbaas je je ook over de hertjes (reeén) die overal rondlopen. Ze zijn tam, maar wel erg ondeugend. Als ze maar even de kans krijgen eten ze je plattegrond op of neuzen ze in je tas op zoek naar alles wat maar te eten is. Ook zitten er apen in de bergen, vooral bij de halte van de kabelbaan.

De grootste rijstschep ter wereld	De hertjes zijn belachelijk tam
Dat is pas een souvenir!

Naast het bezoeken van verschillende tempels en het dorpstraatje met natuurlijk veel te veel souvenirswinkeltjes zijn we via twee kabelbanen naar de top van de berg Misen gegaan. Bijna iedereen neemt ook de kabelbaan terug, maar wij waren zo moedig om de terugweg te voet af te leggen. Er zijn drie routes, waarvan er een was afgesloten i.v.m. aardverschuivingen en waarbij er eentje langs de kabelbaan gaat. Wij hebben dus de derde (en langste) genomen, de Ohmoto route. Pffff wat een klim zeg. Ondanks dat we van boven naar beneden gingen moesten we regelmatig klimmen. De "weg" bestond uit duizenden traptreden, rotsen en paadjes. We hadden dit toch wel onderschat, maar ja, het waarschuwingsbordje stond alleen onderaan! Eenhele klim, maar zeker de moeite waard. Dit is ongetwijfeld een van de mooiste wandelingen die we ooit hebben gemaakt. Vooral de uitzichten en geweldige grotten en tempeltjes blijven je verbazen.



	Beter laat dan nooit een waarschuwing: erg zware route

Zo, nu op naar Nagasaki, onze laatste bestemming in Japan. Het is ruim 4 uur met de Shinkansen naar het westen. We zijn benieuwd naar de verschillen met midden-Japan.

Daar kan de NS nog iets van leren

Reisverslag Okayama