San Lorenzo

Harm en Cindy op reis

Antarctica Argentinië Paaseiland Chili Trinidad & Tobago Guatemala Verenigde Staten Hawaii Micronesië Japan Noord-Korea China Namibië

San Lorenzo

Aankomst en hotel

De reis van Iguazu naar San Lorenzo was erg vermoeiend. Door wijzigingen in het vluchtschema kwamen we pas laat op het vliegveld aan en moesten we de volgende ochtend weer vroeg weg. Het had geen nut om tussendoor een hotel te zoeken, dus waren we gedoemd om op het vliegveld te overnachten. Na een tip van een van de baliemedewerkers hadden we uiteindelijk mooie marmeren ijskoude bedden gevonden :-) Slapen lukt natuurlijk niet echt, maar het is beter dan niets...

Op het vliegveld van Salta namen we de taxi naar ons Bed and Breakfast in San Lorenzo; Casa Hernandez. We werden zeer gastvrij en enthousiast door Alex en Rijkje ontvangen en mochten meteen aanschuiven bij het ontbijt; super! Ons bed was ´perfecto´ evenals de gigantische badkamer met heerlijke douche. Hier konden we wel bijkomen!


De weg naar het B&B
Casa Hernandez

 

San Lorenzo

Waarom zou je in het drukke Salta een hotel zoeken als je ook de rust kunt vinden in een van de omliggende dorpjes? Wij zaten dus in San Lorenzo en dit is een prachtige locatie. Vanaf hier ben je in een kwartiertje in het centrum van Salta. San Lorenzo zelf is echt een gaucho-dorp; er zijn veel boeren en boerderijen te vinden. Het dorp is rustig en heel groen (wat een mooie lanen!) en de mensen zijn erg vriendelijk.

 

San Lorenzo wordt "het Beverly Hills van Salta" genoemd en met recht! Er staan prachtige villa´s met enorme stukken grond eromheen. Toch is ook hier het verschil tussen rijk en arm zichtbaar. Als je maar even afwijkt van de verharde weg zie je een groot contrast met de villa´s; armoedige hutjes en oude auto´s bepalen hier het straatbeeld.

 

Te paard door de pampas

Als je in San Lorenzo bent, is er één must: paardrijden door de pampas. Via ons B&B hebben we een tour geregeld vanuit een van de Finca´s (= boerderij). Onze paarden stonden netjes op ons te wachten... spannend! Cindy heeft ontdekt waar de term nacht-merrie vandaan komt: wakker liggen over het bestijgen van het paard. Kijk maar naar onderstaand filmpje als je wilt weten of de zorgen terecht waren.

 

De tocht door de pampas was onbeschrijflijk. Wat een prachtige uitzichten!!! We hebben ruim twee uur rondgehobbeld op de paarden: door de bossen, over riviertjes, over weiden en velden, dwars door de kuddes koeien heen :-) We werden vergezeld door een herdershond, want zo gaat dat bij de gaucho´s!

 

Onze paarden waren redelijk goed afgericht, maar hadden wel wat eigen-aardigheden. Wat dat betreft pasten ze goed bij ons :-) Het paard van onze gids liet de hele weg scheten. En wij reden daar dus achter... Het paard van Harm was het na een goed uur helemaal zat en besloot erbij te gaan liggen (met Harm erop dus!). De gids heeft het paard weer aan het lopen gekregen door er een stukje mee te galloperen. Het paard van Cindy was ontzettend eigenwijs en wilde gewoon niet over de paadjes lopen. Dat had als resultaat dat Cindy continu in de bosjes doorbracht, met blauwe plekken en gescheurde kleding als gevolg. Maar goed, ondanks dit alles (ook wel weer grappig) was dit echt een geweldige ervaring!

Gaucho´s

Het symbool van Argentinië is de gaucho; een cowboy met hoed op zijn paard. Het centrum van de gaucho's is de omgeving van Salta. We moesten en zouden hier dus meer te weten komen over de gaucho's. Dat is gelukt. Na onze paardentocht zijn we namelijk naar een finca gegaan, waar we veel te weten zijn gekomen over het leven van de gaucho's.

Gaucho's zijn eigenlijk gewone boeren. De kleding die wij op plaatjes zien, worden niet dagelijks gedragen, zeker niet in het warme seizoen. De meeste gaucho's dragen een dunne fladderbroek, een blouse, laarzen en natuurlijk een hoed. In de winter dragen zij als jas een (traditionele) poncho. Het werk als gaucho gaat over van vader op zoon. De kinderen hier kunnen eerder paardrijden dan lopen :-) Geen grapje.

 

De finca (boederij) die wij hebben bezocht bestaat uit maar liefst 11.000 ha grond. Met andere woorden: zo ver als je kunt kijken en dan nog drie bergen verder. Op deze finca wonen en werken vier families, die wonen in eenvoudige huizen op het landgoed. Zij verzorgen voornamelijk de dieren van de finca. Op de finca zijn 600 runderen (vleesproductie) te vinden en 100 paarden. De paarden worden op een finca in eerste instantie gebruikt als vervoersmiddel voor de gaucho's. Vroeger werden de paarden natuurlijk ook gebruikt om te jagen. De paarden op deze finca worden tevens gebruikt voor polo (sport), springpaarden (sport) en voor het toerisme. We hebben een korte rondleiding gekregen waarin werd uitgelegd hoe de dieren medicijnen krijgen, worden gereinigd en hoe ze de hoefijzers vervangen. Ook demonsteerde een kleine gaucho van zeven jaar hoe ze met een lasso een paard vangen; erg grappig om te zien (het jongetje kon zonder te bukken onder het paard door).

 

Quebrada

In San Lorenzo hebben we een mooie wandeling gemaakt in de quebrada; een mooi natuurpark met een riviertje. Er schijnt een mooie route te zijn, maar die hebben we niet helemaal gevolgd; wij wijken graag van de "gangbare paden" af :-) Voor de goede route verwijzen we je graag door naar Alex die een mooie plattegrond kan tekenen met behulp van koeien die eigenlijk varkens zijn (of toch strijkplanken?) ;-)

 

Castillo

Voor het eerst in ons leven hebben we chique gedineerd in een oud kasteel. Het eten was heerlijk, al begrijpen ze hier in Argentinië niet helemaal wat vegetarisch betekent. Ham en kip zijn natuurlijk geen vleesproducten! Overigens heeft Cindy wel netjes een échte vegetarische maaltijd gekregen na een korte uitleg over vegetarisme :-)

 

De stad Salta

Wij dachten eerlijk gezegd dat de stad Salta eigenlijk een dorp zou zijn. Niet dus. De stad Salta is groter dan Den Haag en het is er ontzettend druk. Wel voelt de stad dorps aan, onder meer doordat er niet zoveel hoogbouw is. Het centrum van Salta heeft veel koloniale gebouwen en er is altijd wel iets te doen (al hebben wij niet perse entertainment nodig, want wij vermaken ons ook wel met een simpel terrasje. Zeker met een echt biertje uit Salta met als kleinste maat 1 liter).


Panorama vanuit het eindstation van de kabelbaan

 

Los Molinos

Een leuk restaurant wat je zeker moet bezoeken als je in Salta bent, is Los Molinos. In dit omgebouwde woonhuis met binnenplaats kun je heerlijk genieten van de Argentijnse grill. Het leuke aan dit restaurant is dat de bezoekers zelf instrumenten meenemen en in verschillende ruimtes gezellig met z'n allen muziek maken. Hoe later het is, hoe gezelliger het wordt.

Hier moeten we nog wel even iets over kwijt. We dachten namelijk dat we redelijk laat(maar mooi optijd) het restaurant binnenliepen. Het was negen uur 's avonds. Tot onze verbazing waren wij de eerste gasten! Wat bleek is dat de Argentijnen pas vanaf 11 uur binnen druppelen, met de nadruk opdruppelen, want de laatste gasten kwamen pas na middernacht. En ja, dan genieten ze van een complete maaltijd met voor-, hoofd- en nagerecht.

 

We wilden in Argentinië iets meepikken van het boerenleven en San Lorenzo bleek een geschikte keuze. Vooral de rit ter paard over de pampas en het bezoek aan de finca hebben hiertoe bijgedragen. Daarnaast hebben we genoten van het "familiegevoel" en de persoonlijke aandacht van Alex en Rijke (Casa Hernandez); bedankt!

 

Nu is het weer tijd voor een nieuwe bestemming: Santiago, Chili!